• Entertainment
  • Review
More

    [Review] Classic Again: จดหมาย สายฝน ร่มวิเศษ | หนังรักโรแมนติกที่อาจจะสะดุดไปบ้าง แต่บางอย่างก็เยี่ยมกว่าเยอะ!

    ยังไงก็อย่าลืมไปอุดหนุนภาพยนตร์ไทยเรื่องนี้กันเยอะๆ นะคะ แอบเสียดายที่คนไปดูกันน้อย หนังโดยรวมโอเคเลยค่ะ

    เดือนกุมภาพันธ์ ต้องบอกว่าเป็นเดือนที่มีภาพยนตร์เข้าฉายหลากหลายแนวมากๆ ในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาก็มีภาพยนตร์ไทยรักโรแมนติกที่ดัดแปลงมาจากมาจากภาพยนตร์รักโรแมนติกเกาหลีสุดคลาสสิคอย่าง “The Classic คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต” ซึ่งภาพยนตร์ในเวอร์ชั่นดันดแปลงนี้ก็ทำออกมาดีซะด้วยกับ “Classic Again: จดหมาย สายฝน ร่มวิเศษ” สำหรับใครที่ลังเลอยู่ว่าจะไปดูดีไหมนะ มันจะโอเคเทียบเท่ากับต้นฉบับได้รึเปล่า มาๆ เดี๋ยวอาเจ๊นัทรีวิวให้ฟังค่ะ

    เรื่องราวในภาพยนตร์เรื่อง “Classic Again: จดหมาย สายฝน ร่มวิเศษ” พูดถึงความรักของ 2 คนยุคเริ่มต้นที่ “โบต้า” หญิงสาวมหาลัยนิสัยอ่อนโยน ซึ่งเธอมีเพื่อนสนิทชื่อ “ป๊อปกี้” เธอทั้งสองคนเรียนคณะนิเทศศาสตร์การแสดง เธอทั้งสองคนต่างตกหลุมรักผู้ชายคนหนึ่งที่มีชื่อว่า “นน” โดยโบต้าเลือกเสียสละที่จะให้เพื่อนรักของเธอได้คบกับผู้ชายคนนี้ โดยที่เธอได้เพียงแต่มองเขาอยู่ข้างหลังอย่างเงียบๆ

    จนกระทั่งวันหนึ่งเธอได้ไปเปิดกล่องลับของ “ดาหลา” คุณแม่เธอได้เขียนจดหมายรักกับชายหนุ่มคนหนึ่งที่ชื่อว่า “ขจร” โบต้าจึงได้รับรู้เรื่องราวความรักครั้งแรกของคุณแม่ที่เล่าผ่านจดหมาย เรื่องราวที่เกิดขึ้นทำให้เธอได้มีความคิดในการตัดสินใจในเรื่องความรักของตนเองพร้อมกับคำตอบที่ได้รับว่า “สิ่งที่เธอกำลังเผชิญอยู่นี้คือชะตากรรมที่เหมือนแม่ของเธอไม่มีผิด!” โบต้าเลยตัดสินใจว่าความรักครั้งนี้เธอจะเป็นคนกำหนดมันด้วยตัวของเธอเอง สุดท้ายจะลงเอยเช่นไรต้องไปติดตามกันในโรงภาพยนตร์

    ต้องบอกก่อนว่าอาเจ๊นัทเองได้ดูภาพยนตร์เรื่อง “The Classic คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต” หลายรอบมาก และถือว่าเป็นภาพยนตร์รักโรแมนติกที่หยิบมาดูกี่รอบ เรามีความสุข หัวเราะ และ น้ำตาก็ไหลทุกรอบจริงๆ ดังนั้นจึงไม่แปลกที่จะคาดหวังภาพยนตร์ไทยเรื่องนี้ว่า

    “พวกเขาจะเก็บรายละเอียดจากต้นฉบับ หรือ ดัดแปลงออกมาได้ดีมากน้อยแค่ไหน!?”

    อาเจ๊นัทจะพูดถึงบทภาพยนตร์ก่อนนะคะ บทภาพยนตร์ในฉบับ “Classic Again: จดหมาย สายฝน ร่มวิเศษ” ต้องยอมรับว่าเขียนออกมาให้เข้ากับบ้านเมืองเราอย่างมากเลย แถมมีการดัดแปลงเนื้อหาบางส่วนให้สมเหตุ สมผลมากกว่า เลยรู้สึกว่าบทภาพยนตร์ในหลายๆ ส่วนลงตัวซะงั้น ซึ่งก็ต้องชื่นชม “พี่ธัชพงศ์ ศุภศรี” ผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องนี้ และ บริษัท ไบสัน ไอเดีย จำกัดของท่านม.ร.ว. เฉลิมชาตรี ยุคล ที่ถ่ายทอดเรื่องราวของภาพยนตร์ออกมาได้ดีมากเลยค่ะ

    หลายๆ ฉากที่อยู่ในต้นฉบับว่าดีแล้ว ในฉบับดัดแปลงก็ทำได้ดีไม่แพ้กัน แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีจุดที่ต้องติเลย เพราะหลายๆ ฉากที่มันพีคในเวอร์ชั่นต้นฉบับ กลับทำออกมาไม่ดีเท่าไหร่ แต่สิ่งๆ นั้นก็คงต้องขอบคุณนักแสดงมากกว่าที่ดึงให้ฉากสำคัญๆ ที่ว่ามันไม่ดี กลับออกมาให้ดีได้ ภาพยนตร์เรื่องนี้จะต้องบอกว่า “น้องมิ้นท์ รัญชน์รวี เอื้อกูลวราวัตร” คือเดอะแบกที่แท้ทรูจริงๆ เพราะเธอจะต้องรับบทเป็น โบต้า ( นางเอกในยุคปัจจุบัน ) และ ดาหลา ( นางเอกในยุคอดีต ) ซึ่งเธอเอาอยู่จริงๆ

    แล้วอีกคนที่จะต้องชมเลยก็คือ “นิว ฐิติภูมิ เตชะอภัยคุณ” ที่มารับบทเป็น ขจร คือต้องบอกว่าบทของดาหลาและขจรยอมรับว่าทุกๆ ฉากล้วนแสดงอารมณ์กับความรู้สึกได้ดี ทำให้ Classic Again กลายเป็นว่าเนื้อเรื่องของบทภาพยนตร์ในยุคอดีตมีการเล่าเรื่องราวที่ดีกว่ายุคปัจจุบันซะงั้นแน่ะ ( ความคิดเห็นส่วนตัวนะคะ )

    สาเหตุอาจจะเป็นเพราะว่า The Classic ได้เล่าเรื่องราวของ 2 ยุคได้อย่างลงตัว แต่ในยุคปัจจุบันมีความน่าดึงดูดมากกว่า อาจจะเป็นเพราะพระเอกในยุคปัจจุบันมีแรงดึงดูดมากๆ แถมบทก็มีการพูดถึงมากพอสมควร ตรงกันข้ามกับพระเอกในฉบับดัดแปลง

    คืออาเจ๊นัทต้องพูดตรงๆว่า “น้องจี๋ สุทธิรักษ์ ทรัพย์วิจิตร” ผู้รับบทเป็น นน มีส่วนร่วมในภาพยนตร์น้อยมาก นับฉากได้เลย อีกทั้ง…ความน่าดึงดูดของน้องเขายังไม่มากเพียงพอที่จะให้เหล่าชะนี สาวๆ เก้ง กว้าง กรี๊ดๆ ได้ จึงทำให้บทในยุคปัจจุบันของ Classic Again ถูกดรอปในส่วนนี้ลงไปเยอะเช่นเดียวกัน

    มาพูดถึงเพลงประกอบกันสักหน่อย ตอนที่ตัวอย่างภาพยนตร์เรื่อง “Classic Again: จดหมาย สายฝน ร่มวิเศษ” ออกมา อาเจ๊นัทก็แอบกังวนว่าถ้ามีเวอร์ชั่นภาษาไทยขึ้นมาจริงๆ จะทำออกมาได้ดีเท่าต้นฉบับอย่างเพลง “Me to You, You to Me” รึเปล่า!?

    ปรากฎว่าเพลงฉบับภาษาไทยทำออกมาได้ดีเยี่ยมเลย แล้วเข้ากับภาพยนตร์อย่างมาก โดยใช้ชื่อเพลงว่า “หนึ่งความทรงจำ” ที่ขับร้องโดยวงมีน [MEAN] ส่วนดนตรีได้คุณเทิดศักดิ์ จันทร์ปาน ผู้ที่เคยร่วมงานกับเจย์ โชว์ ในส่วนของผู้ที่แต่งเนื้อร้องคือคุณสุรชัย พรพิมานแมน คนๆ นี้โปรไฟล์ก็ไม่ธรรมดานะจ๊ะ เพราะเคยแต่งเพลงให้กับวงดังๆ อย่างบอดี้สแลม หรือ บิ๊กแอสมาก่อนด้วย

    สรุปคือ “Classic Again: จดหมาย สายฝน ร่มวิเศษ” เป็นภาพยนตร์ไทยที่ดัดแปลงจากภาพยนตร์รักโรแมนติกเกาหลีที่ดัดแปลงได้ลงตัวอย่างมาก น่าเสียดายที่บทภาพยนตร์ในบางช่วงเวลามันกลับไม่ทรงพลังเท่าต้นฉบับ แต่ยังดีที่พลังของนักแสดงกลับส่งผลทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ดำเนินไปต่อได้อย่างลื่นไหล แม้ว่าจะมีสะดุดบางก็ตาม เอาเป็นว่าเป็นภาพยนตร์รักที่เหมาะจะดูในช่วงวันแห่งความรักแบบนี้มากเลยค่ะ

    ถ้าให้คะแนนอาเจ๊นัทให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่ที่ 7/10 ก็แล้วกันค่ะ

    สุดท้ายนี้ อาเจ๊นัท และ ทีมงาน uKNOW ขอฝากบทความนี้และบทความอื่นๆ ที่พวกเราตั้งใจนำเสนอมาให้เพื่อนๆ ได้อ่านกันด้วย อย่าลืมกดแจ้งเตือนของเว็บไซต์และกดไลน์หน้าแฟนเพจ uKnowTH เพื่อติดตามผลงานของพวกเรากันด้วยนะคะ

    Stay Connected

    1,463FansLike
    0SubscribersSubscribe
    Onkami
    เจ้าหญิงแห่งวงการเกมที่จิตใจสวยและรวยมั๊ก! #แต่ทำไมไม่มีผลัวฟระ T-T